kopasinakopaszynakopaszyn

Wpis

wtorek, 01 stycznia 2013

Rycerz Slanka de Rudek h. Kopaszyna uczestnik Bitwy pod Grunwaldem 15.07.1410r. ...

Rycerz Slanka de Rudek h. Kopaszyna, uczestnik Bitwy pod Grunwaldem 15.07.1410r. nie był ostatnim z rodu.

W Encyklopedii nazwisk i przydomków szlacheckich Jana Siwika występuje;

  • Słąkowski h. Rogala 1560r. Słonkowo, pow. gostyński, woj. rawskie, krakowskie.
  • Słąnka vel Słąka vel Słomka Skarbek, vel Słumka, vel Ślanka h. Abdank, 1550r. Słomka, pow. bocheński, woj. krakowskie, mazowieckie.  

O rodzie Slanka de Rudek h. Kopaszyna informacji brak.

Tymczasem w Wikipedii.pl można znaleźć;

  • Słąka Piotr /Slanka, Słonka/ h. Kopaszyna z Ławszowa i Rudki, zm. ? /przed 1480/, szlachcic polski, dworzanin królewski, kasztelan rozprzański, starosta małogoski. 

Jak również informację o wcześniejszych pokoleniach rodu Słąka /Slanka, Słonka/ h. Kopaszyna;

  • Słąka Piotr z Ławszowa i Rudki, protoplasta, zm. po 1411.
  • Słąka Mikołaj z Ławszowa i Rudki, zm. 1444.   

Mając te inne znane mi informacje można probować ułożyć w sposób chronologiczny historię rodu Slanka de Rudek h. Kopaszyna.

  • 15.07.1410r. Rycerz Slanka de Rudek h. Kopaszyna bierze udział w Bitwie pod Grunwaldem.
  • Po 1411r. Umiera Slanka de Rudek h. Kopaszyna.
  • 1415r. Słąka Mikołaj de Rudek h. Kopaszyna z Ławszowa uzyskuje zgodę sądu na wwiązanie do wsi Nawojowa Góra przeciw Burkardowi z Rudna ?, który ma ustąpić z tej wsi z wyjątkiem tegorocznych zbiorów.
  • 09.08.1440r. Rycerz Słąka Mikołaj de Rudek h. Kopaszyna z Ławszowa i Rudki ? bierze w Budzie od króla Władysława Warneńczyka pod zastaw Małogoszcz wraz z przyległymi wsiami Cieslami, Leśnicą i najprawdopodobniej Skorkowem. Z żoną Weroniką, córką Stoigniewa z Czapel Wielkich ma syna Piotra.
  • 10.11.1444r. W Bitwie pod Warną ginie rycerz Mikołaj Słąka /Slanka, Słonka/ de Rudek h. Kopaszyna z Ławszowa i Rudki ?.
  • Po 10.11.1444r. Małogoszcz razem z wsiami przyległymi wsiami dziedziczy syn Mikołaja Słąki /Slanka, Słonka/ de Rudek h. Kopaszyna, Piotr Słąka /Slanka, Słonka/ de Rudek h. Kopaszyna. Pod jego zarządem dobra małogoskie zaczęły przynosić znaczne dochody.
  • Przed 1480r. Umiera Słąka Piotr /Slanka, Słonka/ de Rudek h. Kopaszyna, szlachcic polski, dworzanin królewski, kasztelan rozprzański, starosta małogoski. Z żoną Katarzyną miał synów: Mikołaja, Piotra i Dawida. Najmłodszy syn studiował na Uniwersytecie Krakowskim. Dawid Słąka /Slanka, Słonka/ h. Kopaszyna magister sztuk wyzwolonych, pojawia się następnie w otoczeniu opata łysogórskiego Michała z Kleparza.
  • Ok. 1480r. Po śmierci ojca Piotra Słąki /Slanka, Słonka/ de Rudek h. Kopaszyna dobra małogoskie dziedziczą jego synowie Mikołaj i Piotr Słąka de Rudek h. Kopaszyna.
  • 1551-1569r. Tenutę małogoską wykupuje /w tym część rodu Słąka h. Kopaszyna/ Stanisław Sobek z Sulejowa właśc. z Sułowa/ h. Brochwicz, zm. po 1569r, kalwin, działacz kalwiński, starosta małogoski, starosta warszawski, kasztelan biecki, kasztelan sądecki, podskarbi wielki koronny, starosta tyszowiecki, kasztelan sandomierski.  

Ławszowa, dawn. wieś Wawrzyńca, Wawrzyńcowice, niem. Lorenzdorf, wieś w Polsce, położona w woj. dolnośląskim. w pow. bolesławieckim, w gmi. Osiecznica, położona w Borach Dolnośląskich nad rzeką Kwisą.

Wieś została założona w XIII wieku na prawie niemieckim jako Lorenzdorf. Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z 1233 roku, kiedy to została ona wymieniona w dokumencie lokacyjnym miasta Nowogrodziec. W tym okresie wieś liczyła łącznie z osadnikami oraz chłopami poddanymi ok. 300 osób. Wieś zbudowana została na prawym, śląskim brzegu Kwisy, która stanowiła granicę Śląska z Łużycami.

Miejscowość była ośrodkiem hutnictwa i garncarstwa. Hutnictwo żelaza bazowało na miejscowych rudach łąkowych /bagiennych/, węglu drzewny oraz rzece, która dawała napęd maszynom i urządzeniom np. miechowi. Rudę pozyskiwano metodą odkrywkową. Pod darnią znajdowano złoże rudy żelaza o grubości 25-40 cm. Urobek płukano w kałużach wody, która pojawiała się w wyrobisku, po czym uzyskiwano z niego w piecach hutniczych surówkę.

Na Górnym Śląsku w miejscowości o tej samej nazwie, niem. Lorenzdorf, pol. Wawrzyńcowice, w XVI i XVII wieku żył ród nobilitowanej szlachty śląskiej o tym samym nazwisku i herbie co miejscowość - Lorenzdorf. W dokumentach ród Lorenzdorf znany jest tylko w latach 1580-1655r.

Tenuta, tenuta dzierżawna, czynsz dzierzawny, renta dzierżawna, którą dzierżawca przekazuje właścicielowi ziemi; w innym znaczeniu jest to dzierżawa dóbr królewskich lub książęcych. 

A z jakiego to powodu, średniowieczny rycerz Slanka h. Kopaszyna z Ławszowa miał przydomek Rudek, pozostawiam to domyślności czytelników blogu. Wnioski proponuję wyciągać co jest oczywiste, tylko z pewnym prawdopodobieńswem ...

 

Błądzenie jest rzeczą ludzką, swoje poszukiwani prowadze prawie "na żywca". I jak należało się spodziewać, w średniowieczu był jeszcze jeden Ławszów/Ławszowa. Gdzie ?

Gdzieś w Małopolsce ...

Kontynucja rozdziału jest na: http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/2013/01/Sikorzyce-Proszowice-Wierzchoslawice.html

 

Bibliografia.

  • Encyklopedia nazwisk i przydomków szlacheckich, Jan Siwik, Warszawa po 2000.
  • Grunwald 1410, Bitwa, która przeszła do legendy, Witold Mikołajczak, Zakrzewo 2010.
  • Herbarz Szlachty Śląskiej, Roman Sękowski, Chudów 2005.
  • Koronowo 1410, Piotr Derdej, Warszawa 2008.
  • Wielki Herbarz Rodów Polskich, Andrzej Kulikowski, Warszawa 2005.
  • http://pl.wikipedia.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna 

 

W trakcie opracowania ... 

 

Zapraszam również na blogi:

http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/html

Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

Szczegóły wpisu

Tagi:
brak
Autor(ka):
stefelek
Czas publikacji:
wtorek, 01 stycznia 2013 12:10

Polecane wpisy

Komentarze

Dodaj komentarz

  • 81jan napisał(a) komentarz datowany na 2016/03/01 17:57:43:

    W dokumencie nadania przez wielkiego księcia litewskiego Witolda w 1429 r. wsi Białokunki w ziemi drohickiej Mikołajowi z Moszny występuje wśród kilku wymienionych obecnych w Grodnie przy wystawiania tego dokumentu szlachetnych i pasowanych Mikołaj Słąka. [AGAD, Terr. Droh. 2, k. 444 - 444v] i [APK, ZZG 33, s. 20 -21].

    Jednym z kolatorów kościoła w Topczewie, którzy w sądzie brańskim 27 grudnia 1433 r. sporządzili akt darowizny dla tegoż kościoła był Piotr Slaka (Słąka). Z dokumentu tego wynika, że urzędującemu plebanowi Mikołajowi i jego następcom darowali pole i dziesięcinę ze swoich dóbr, jeszcze przed podziałem między nich dziedzictwa thopiczewskiego. Dział przypadły z tego podziału Piotrowi Słące, później zwany był Slonczyno, Thopiczewo Słączyno, Topczewo Słomczyno. [APK, ZZG 15, s. 773 - 775].
    Pozdrawiam
    Jan

Dodaj komentarz